Veelstippige kroonslak

Doto millbayana Lemche, 1976

Species
Doto millbayana
Genus
Doto
Family
Dotidae
Superfamily
Dendronotoidea
Suborder
Dendronotina
Order
Nudibranchia
Superorder
Nudipleura
Subterclass
Ringipleura
Infraclass
Euthyneura
Subclass
Heterobranchia
Class
Gastropoda
Phylum
Mollusca
Kingdom
Animalia
Superdomain
Biota
Doto millbayana
Veelstippige kroonslak © Peter H. van BRAGT
Doto millbayana
Eikapsel © Peter H. van BRAGT
Hydropoliepen
Hydropoliepen © Lodewijk van WALRAVEN

Lengte

Max. ca. 25 mm.

Synoniemen

Doto dunnei

Opmerking 

Tot 2025 werden de waarnemingen van deze soort, "Veelstippige kroonslak", aangeduid als behorende tot Doto dunnei. Echter, in de publicatie van Vázquez-Alcaide et al, 2026, is deze soort, op basis van DNA-gegevens en anatomisch onderzoek, samengevoegd met D. millbayana, waarbij D. dunnei een junior synoniem is geworden voor D. millbayana. De Nederlandse naam "Veelstippige kroonslak" is behouden maar nu dus gekoppeld aan de vigerende wetenschappelijke naam "Doto millbayana".

Karakteristieke kenmerken

Rondom de basis van de dorsolaterale aanhangsels een pigmentloze hof op de rug. Op alle wratten van deze aanhangsels een zwarte of rode centrale pigmentpunt. Zonder pigmentclusters in de oksels van de aanhangsels Rood pigment op lichaam en kop enigszins kort streepvormig.

Te verwarren met

Meerdere andere soorten van het geslacht Kroonslakken Doto. Voor meer informatie wordt verwezen naar de soortpagina van het Roodgevlekte kroonslak-complex. Waarnemingen van kroonslakken Doto sp. die niet met zekerheid tot op de soort gedetermineerd kunnen worden, kunnen geregistreerd worden als behorende tot het Roodgevlekte kroonslak-complex.

Andere kenmerken

Lengte tot 25 mm. Voorzijde van de kop is aan de zijkanten een klein beetje verbreed. Gladde, lange en slanke rhinoforen staan in een wijd uitlopende schede. Dorsolaterale aanhangsels: 7-8 paar; knotsvormig; met tot zeven concentrische ringen met beperkt uitstekende wratten.

Kleur

Lichaam is grijsachtig tot wit met veel korte streepvormige en ronde rode pigmentvlekjes. Op alle wratten een centrale rode pigmentvlek. Rood pigment op de schedes, maar niet op de rhinoforen. Geen rode pigmentclusters in de oksels van de dorsolaterale aanhangsels. Oppervlakkige witte pigmentvlekjes over het gehele lichaam, alle uitsteeksels en op de rand van de schedes van de rhinoforen. Vertakkingen van de middendarmklier in de dorsolaterale aanhangsels zijn meestal lichtbruin.

Eieren

Karakteristiek voor slakken uit het geslacht Kroonslakken Doto: een witte en platte band, die als een harmonica is opgevouwen en op de zijkant, meestal tegen of vlak bij de hoofdas van de prooi, wordt afgezet. Kan verward worden met eiersnoeren van veel andere soorten uit het geslacht kroonslakken Doto.

Prooi

Hydropoliepen, Hydrozoa: o.a. Kirchenpaueria pinnata e.a. hydropoliepen

Endo- en Ectoparasieten

Er zijn nog geen bevestigde, geregistreerde Nederlandse waarnemingen bekend van ecto- of endoparasitaire Copepoda, op of in deze soort.

Seizoenstrend

Er zijn onvoldoende Nederlandse gegevens/waarnemingen om een trend te analyseren. De soort kan lokaal, ver op de Noordzee, waarschijnlijk jaarlijks aangetroffen worden. Slakken en eiersnoeren zijn daar tot nu toe met name in juni en september, massaal aangetroffen. Elders in Europa: gedurende het gehele jaar waargenomen met de meeste waarnemingen van april t/m augustus en veel minder in de herfst en de winter.

Verspreiding in Nederland

Eenmalig aangetroffen, aangespoeld op Texel in 2011: op Japans bessenwier Sargassum muticum dat bedekt was met de prooi van deze soort. Vanaf 2011 meerdere keren algemeen tot massaal aangetroffen op de Klaverbank en Doggersbank, Noordzee. Geen waarnemingen uit de gehele Zeeuwse Delta, Haringvliet of de Waddenzee.

Verspreiding in Europa

Noorwegen, Zweden, Groot Brittannië, Ierland, Duitsland, Nederland, Frankrijk, Spanje, Portugal en de noordwestelijke Middellandse Zee.