Karmozijnrode knotsslak
Rubramoena rubescens (Picton & Brown, 1978)
Karmozijnrode knotsslak © Peter H. van BRAGT
Eikapsel © Peter H. van BRAGT
© Peter H. van BRAGT
Lengte
Max. ca. 15 mm.Synoniemen
Cuthona rubescens (original name)
Karakteristieke kenmerken
Brede paarsrode (=karmozijn, rubescens [Latijn]) band op het midden van de rhinoforen. Meestal, maar variabel aanwezig, een kleine paarsrode band op de basis van de voorste cerata. Wit pigment over de gehele lengte van de lange koptentakels en koptentakels staat dicht opeen en vormt een nagenoeg continue streep.Te verwarren met
De nauw verwante Gestippelde knotsslak Rubramoena amoena: in hetzelfde seizoen aanwezig; zet een vergelijkbare eiersnoer af; foerageert op dezelfde prooi Haringgraat Halecium halecinum.Andere kenmerken
Behoort tot de orde Nudibranchia: de echte naaktkieuwige zeenaaktslakken. Lengte tot ca.15 mm. De hoeken van de voorrand van de voet met beperkt uitstekende en afgeronde lobben. Rhinoforen en koptentakels zijn glad en nagenoeg even lang. Lange, slanke cerata staan in maximaal twaalf borstelvormige gepaarde clusters, met max. zes cerata per cluster per zijde.Kleur
Lichaam is semitransparant wit tot grijs. Met onregelmatige lichtblauwe of witte vlekken op de rug, kop en cerata. Wit pigment op de toppen van de cerata. Vertakkingen van de middendarmklier zijn lichtbruin of -groen.Eieren
Een wit, plat, zeer smal en licht golvend, vaak onderbroken lint. Wordt op de zijkant, met enkele ongestructureerde windingen, meestal op het uiteinde van de takken van de prooi afgezet. Te verwarren met de eiersnoeren van de Gestippelde knotsslak Rubramoena amoena, maar met een iets grovere structuur.Prooi
Hydropoliep, Hydrozoa: monofaag, wordt nagenoeg uitsluitend en daarom ook karakteristiek op de uiteinden van Haringgraat, Halecium halecinum aangetroffen.Endo- en Ectoparasieten
Er is slechts een bevestigde waarneming bekend van een door Splanchnotrophidae sp., endoparasitaire copepode, geïnfecteerd dier: Oosterschelde, 2007. Er zijn geen bevestigde en geregistreerde Nederlandse waarnemingen bekend van copepode ectoparasieten op deze soort. Zie: copepode parasieten voor meer informatie.Seizoenstrend
Er zijn onvoldoende Nederlandse gegevens/waarnemingen om een trend te
analyseren. In Nederland wordt de soort niet jaarlijks waargenomen. Er
zijn slechts een beperkt aantal Nederlandse waarnemingen van slakken en
eiersnoeren in mei t/m juli.
Elders in Europa: gedurende het gehele jaar
waargenomen, maar minder in de late zomer.
Verspreiding in Nederland
Eerste Nederlandse waarneming in 2002. Dit was tevens de eerste waarneming voor continentaal Europa. Sporadisch aangetroffen tussen ca. 5 en 20 m diepte, uitsluitend aangetroffen in de centrale en westelijke Oosterschelde. Geen waarnemingen van de Westerschelde, Veerse Meer, Grevelingenmeer, Haringvliet, Waddenzee, Noordzee of aangespoeld op de Noordzeestranden.Verspreiding in Europa
Noorwegen, Denemarken, Groot-Brittannië, Ierland, Nederland, Frankrijk, en mogelijk ook in de Middellandse Zee.Title
Content