Zeetamarinde-kroonslak

Deze soort, de Zeetamarinde-kroonslak Doto eireana, is qua macro-anatomische kenmerken en genetisch nagenoeg identiek aan de eerder in de Oosterschelde, bij Texel en in de Noordzee aangetroffen Zeeborstel-kroonslak Doto hydrallmaniae. Als enig en bepalend onderscheidend kenmerk wordt in de wetenschappelijke literatuur gemeld dat de voedselkeuze voor deze twee soorten verschillend is. De Zeeborstel-kroonslak Doto hydrallmaniae voedt zich uitsluitend, monofaag, met Gekromde zeeborstel Hydrallmania falcata waar de soort zijn wetenschappelijke naam aan ontleent. De Zeetamarinde-kroonslak Doto eireana voedt zich uitsluitend met de hydropoliep Zeetamarinde Amphisbetia operculata. Genetisch zijn ze, op basis van het COI gen, <99% homoloog. Daarom wordt in de wetenschappelijke literatuur openlijk getwijfeld of we daadwerkelijk met twee verschillende soorten te maken hebben. Mogelijk is het een en dezelfde soort, die zich oligofaag voedt met tenminste twee soorten hydropoliepen. Zeetamarinde-kroonslak Doto eireana is de eerder, in 1976, wetenschappelijk beschreven soort, en is dan het zogenaamde senior synoniem voor Doto hydrallmaniae, die beschreven is in 1992. De laatste soort krijgt dan het predicaat junior synoniem van Doto eireana en komt als aparte, valide soort te vervallen.

Een kleine kroonslak met weinig tot geen karakteristieke onderscheidende kenmerken ten opzichte van de andere soorten van het Roodgevlekte kroonslak-complex. Kroonslak met donkerrode pigmentpuntjes op de uiteinden van de wratten op de dorsolaterale aanhangsels, zonder cnidosacs, maar meestal niet op de eindstandige wratten. Nauwelijks uitstekende wratten op het bovenste 2/3^de deel van de dorsolaterale aanhangsels. Donkerrode pigmentvlekjes op de bovenzijde van de voet, rug, zijkanten van het lichaam en de kop. Minder of geen rood pigment op de schedes van de rhinoforen en direct aan de basis van de dorsolaterale aanhangsels. 

Verschillende andere soorten van het geslacht kroonslakken Doto. Zie hiervoor de soortpagina van het Roodgevlekte kroonslak-complex. Waarnemingen van kroonslakken die niet met zekerheid tot op de soort gedetermineerd kunnen worden, mogen geregistreerd worden als behorende tot het Roodgevlekte kroonslak-complex.

Ondanks de afwezigheid van cnidosacs in de uiteinden van de dorsolaterale aanhangsels, behoort deze soort toch tot de echte naaktkieuwige zeenaaktslakken: de orde Nudibranchia. Lengte tot circa 8mm. Dorsolaterale aanhangsels: tot circa vijf paar; knotsvormig, vlak onder de top het breedst; met nagenoeg vlakke wratten in 3-4 concentrische ringen. Onderste 1/3^de deel van de dorsolaterale aanhangsels zonder wratten. Gladde, lange rhinoforen staan in schedes.

Lichaam is semitransparant wit. Donkerrode pigmentpuntjes op meerdere maar niet alle, en nagenoeg niet op de eindstandige wratten op de dorsolaterale aanhangsels. Iets lichter gekleurde pigmentpunten staan verspreid op de kop, lichaam en de bovenzijde van de voet. Witte pigmentpuntjes op de rhinoforen en op de randen van schedes van de rhinoforen. Vertakkingen van de middendarmklier, de inhoud van de dorsolaterale aanhangsels zijn grijzig tot lichtbruin. In de wratten, zijn onderhuids witte klieren zichtbaar.

Een relatief klein eiersnoer, niet onderscheidend voor de soort maar wel karakteristiek voor slakken uit het geslacht kroonslakken Doto: een witte (soms vuilwit), platte band die opgevouwen als een harmonica tegen of vlakbij de hoofdas van de prooi wordt afgezet. Kan verward worden met eiersnoeren van veel andere soorten van het geslacht kroonslakken Doto. De onderstaande foto is van eiersnoeren van een niet nader gedetermineerd exemplaar van het roodgevlekte kroonslak-complex.

Hydrozoa, hydropoliepen: in Nederland en elders wordt deze soort uitsluitend monofaag aangetroffen op de hydropoliep Zeetamarinde Amphisbethia operculata.

Er zijn geen bevestigde, geregistreerde Nederlandse waarnemingen bekend van endo- of ectoparasitaire Copepoda,  in of op deze soort. Er zijn Nederlandse waarnemingen van endoparasitaire Copepoda Splanchnotrophidae sp. infecties in twee andere soorten van het geslacht kroonslakken Doto. Elders in Europa: meerdere waarnemingen van ectoparasitaire Copepoda, zeenijntjes, Doridicola agilis aff. en endoparasitaire Copepoda Splanchnotrophidae sp. infecties op en in  diverse soorten van het geslacht kroonslakken Doto.

Met slechts een enkele bevestigde Nederlandse waarneming in de Noordzee, september, 2024, zijn er onvoldoende Nederlandse gegevens/waarnemingen om een trend te analyseren.

Slechts een Nederlandse waarneming in de Noordzee: september, 2024 op het wrak van de S.S. Biarritz, 3 zeemijl ten oosten van de Bruine Bank. Geen geregistreerde waarnemingen uit de Westerschelde, Oosterschelde, Grevelingenmeer, Veerse Meer, Haringvliet of aangespoeld op de Noordzeestranden. 

Groot Brittannië, Ierland, Nederland, Frankrijk, Spanje en mogelijk ook in de noordwestelijke Middellandse Zee. De Nederlandse waarneming is de meest noordelijke van de continentale West-Europese kust regio. Omdat determinaties, uitsluitend op basis van foto's, lastig is, zijn niet alle geregistreerde Europese waarnemingen overtuigend valideerbaar.